Do napisania tego tekstu skłoniło mnie pytanie jednego z Absolwentów: dlaczego ukończyła Pani Wydział Łączności, a nie Wydział Elektroniki?
Odpowiedź znalazłam szybko w Internecie, wpisując w Google: Wydział Łączności Politechniki Wrocławskiej, a następnie wybrałam: Politechnika Wrocławska- Historia- Wydział Elektroniki - gorąco polecam!
Cytuję fragment krótkiego, esencjonalnego artykułu:
1 października 1952 r. z Wydziału Elektrycznego wyodrębnił się Wydział Łączności, w skład którego wchodziło po reorganizacji jedenaście katedr. Prowadzono pięć kierunków studiów: technologiczny, łączności radiowej, miernictwa z kontrolą produkcji, automatyki oraz łączności przewodowej. W ramach tych kierunków istniały specjalizacje: techniki nadawczej, odbiorczej, miernictwa elektronowego, elektroniki, techniki łączenia, telemechaniki i automatyki, teletransmisji przewodowej, radiofonii przewodowej.
28 września 1968 r. Wydział Łączności został przemianowany na Wydział Elektroniki.

Wynika z tego jasno, że w okresie moich studiów, trwających 11 semestrów, w latach 1959-1965 Wydziału Elektroniki jeszcze nie było! Moją specjalizacją była telemechanika i automatyka, co bardzo mi się przydało w pierwszych latach pracy w EZN. Rok wcześniej ten sam kierunek ukończył znany wielu absolwentom Paweł Gajda.
Nasze zajęcia odbywały się głównie przy ul. Prusa – budynek na zdjęciu. Część zajęć odbywała się w gmachu głównym Politechniki (np. fizyka), część w NOT, część w gmachu nowym elektrycznym. Moja ułańska fantazja pozwoliła mi na przejazdy tramwajem linii „0” z ul. Prusa do NOT-u przy ul. Świerczewskiego przez Dworzec Nadodrze… Były to jedne z nielicznych spóźnień w moim życiu.

Historia Wydziału Elektroniki Politechniki Wrocławskiej ściśle się splata z historią istnienia Elektronicznych Zakładów Naukowych. Wbrew oczekiwaniom absolwenci Technikum pięcioletniego bezpośrednio po maturze nie

podejmowali pracy zawodowej w zakładzie opiekuńczym ELWRO, ale wybierali się na Politechnikę, zwłaszcza na Wydział Elektroniki. Studenci, którzy z różnych względów musieli przerwać studia, kontynuowali naukę w trzyletniej Państwowej Szkole Technicznej w EZN. Ta szkoła miała wysoki poziom nauczania, jej absolwenci byli później dyrektorami licznych zakładów przemysłowych na Dolnym Śląsku. Absolwentami PST byli nauczyciele pracowni czy warsztatów szkolnych, np. Józef Pac-Pomarnacki (ukończył w 1964 r.) czy Jan Uchryn (ukończył w 1965 r.). Absolwenci EZN masowo zostawali Studentami Wydziału Elektroniki PWr, absolwenci Wydziału Elektroniki (wcześniej Łączności) zostawali nauczycielami przedmiotów zawodowych w EZN.
Szacuję, że aktualnie około 60 pracowników dydaktycznych Politechniki Wrocławskiej ukończyło EZN, z czego ponad połowę uczyłam.

Jestem z nich niezmiernie dumna.

Porozmawiam dziś wieczorem Jak profesor z profesorem1. Może wcześniej, może potem Koniecznie z Jankiem Magottem, Bo On dziś jest dla mnie wzorem. 1Zyta Zachara – profesor szkoły średniej od 1974 roku; Jan Magott – profesor nominowany od 2007 roku